Talkshows: I ❤ them. Elke avond kijk ik ze trouw en soms schuif ik zelf aan. De items informeren, ergeren, kietelen en verwonderen. Er is er bij mij ééntje de beste in het opwekken van emoties: Pauw. Iemand daagde me uit en vroeg: 'waarom kijk je naar die freakshow?' Dat maakte me nieuwsgierig naar de receptuur van het programma.  Dus besloot ik twee maanden elke dag te kijken en te turven. Oftewel: wat kun je concluderen na twee maanden Pauw kijken (22 augustus - 21 oktober)? 45 afleveringen, 131 items en 2500 minuten (een volle werkweek) later is dit de samenvatting van álle items (ja echt, en bedenk je dat het állemaal gebeurde in twee maanden):

Pauw: een TV-programma over TV-programma's (26x - 3x per week)
Het onderwerp dat bij televisieprogramma Pauw met stip op één staat: andere televisieprogramma's. Liefst 26 keer, dus bijna drie keer per week, schuift iemand aan om over een TV-programma te komen praten. Vaak wordt er een toefje human interest of een maatschappelijke thema aan toegevoegd. Wat er allemaal voorbij komt? Zet je schrap: 

  • Peking Express (overstap Rik van de Westelaken)
  • Boer Zoekt Vrouw (nieuw seizoen met Yvonne Jaspers)
  • De Slimste Mens (finalisten)
  • Kaaskop of mocro? (aankondiging Ajouad El Miloudi)
  • Love me gender (EO, met transgenders)
  • Celebrity Standup (Comedy Central, met BN'ers)
  • Anita wordt opgenomen (Anita Witzier en ex-verslaafden)
  • Heel Holland bakt (André van Duin en Janny van der Heijden)
  • Zondag met Lubach (nieuw seizoen met Arjen Lubach)
  • Droomland Amerika (aankondiging Eelco Bosch van Rosenthal)
  • Zorg.nu (Antoinette Hertsenberg)
  • 65 jaar televisie (Bert van der Veer)
  • Face to face’ en de Grote Bijbelquiz (Bert van Leeuwen)
  • Pauls Puber Kookshow (Paul de Leeuw)
  • De Mannentester (Heleen van Royen)
  • Rad van Fortuin (Hans van der Togt)
  • Oh Oh Besitas (veelvraters aan tafel)
  •  Op Leven en Dood, Zembla (ouders en journalist)
  • Mijn laatste keer’ (Lucille Werner en terminale patient) 
  • Documentaire over jihadist Reda Nidalha (vader en documentairemaakster)
  • Gouden Televizier-Ring (met finalisten Monic Hendrickx en Floortje Dessing)
  • Pownews (over uitzending Onno Hoes, Dominique Weesie)
  • Documentaire gestolen Van Goghs (Vincent Verweij)
  • Sophie in de kreukels (Sophie Hilbrand)
  • Toren C (nieuw seizoen)
  • Documentaire over een siamese tweeling (Cinekid)

Human interest (21-25x - 2,5x per week)
Dit is waar Pauw wil schitteren. Pauw wil alles persoonlijk, rauw en confronterend. Overlast van migranten bij Calais? Trucker Jeroen komt langs. Ouders van een zieke zoon zijn die een ziekenhuis aansprakelijk stellen? Welkom aan tafel. Dikke mensen. Rokende mensen. Verslaafde mensen. Het kan altijd weer heftiger. Een moeder die haar kind is kwijtgeraakt. Een vader die een zoon verloren is door smartphone-gebruik op de fiets. Frans, wiens broer onterecht in een Thaise cel zit, praat je bij. Een vrolijke siamese tweeling. Een veteraan die eerherstel wil nadat een collega een moordenaar blijkt te zijn. Een terminale patient. Iemand die wacht op een donorhart. Een moeder wier zoon gesneuveld is in Afghanistan. Een patient van een kwakzalver die hem komt verdedigen. Verwarde mensen. Eenzame ouderen. Een BN'er die in het slop is geraakt. Een oude man met een vogelaarshobby.  Chauffeurs met een alcoholprobleem. Een moeder van een ontvoerde dochter. Oude vrouwen die opgelicht worden als ze gaan internetdaten. Een vrouw wiens ouders vermoord zijn. En gaan zo maar verder (maar kijk uit dat je er niet spontaan depressief van wordt).

Politiek (20-22x - 2,5x per week)
Iedere partij komt eigenlijk wel langs voor een setje opgefokte ja/nee-vragen. Lekker gevarieerd wel, maar er is een voorkeur voor coalitiepolitici en de linkerkant van het spectrum. In willekeurige volgorde:  Alexander Pechtold (D66), Pia Dijkstra (D66), Asscher (PvdA), Wouter Bos (PvdA), Michiel Servaes (PvdA), Jacques Monasch 2x (PvdA), Diederik Samsom (PvdA), Gerdi Verbeet (PvdA), Jet Bussemaker (PvdA) Emile Roemer (SP), Ron Meyer (SP), Harry van Bommel (SP) Segers (CU), Jesse Klaver 2x (GL), Sylvana Simons (Denk), Farid Azarkan (Denk), Edith Schippers (VVD), Dekker (VVD), Zijlstra (VVD), Schultz (VVD), Sybrand Buma (CDA) en Dion Graus (PVV). Commentatoren van dienst: Xander v/d Wulp van de NOS (5x), Frits Wester (RTL), Hella Hueck (RTL), Avinash Bhikhie (NU.nl). En Sheila Sitalsing, omdat ze een boek uitbracht. Oh, en voetballer John de Wolf. Omdat hij in de Tweede Kamer te gast was (?).

Immigratie en integratie (15x - bijna 2x per week)
Bijna net zo 'lekker' (ahum) als de human interest: wroeten in de cultuurstrijd die plaatsvindt rondom integratie en immigratie. Liefst met wat gekkies. Pauw zit er altijd fel in, toont zijn persoonlijke mening en zet graag mensen tegenover elkaar. Het levert boosmaaktelevisie op. Dus dan krijg je vrouwelijke politici en moslima's die de boerkini gaan verheerlijken. De zonnebrilvloggers uit Zaandam kwamen langs, een episch televisiemoment waar ieders bloed van ging koken. Daarna kwamen mensen uit de buurt, en uiteindelijk de politie en de burgemeester. Pauw zat embedded in Zaandam met een redacteur die met Ismail op stap ging, dus succes was dagenlang verzekerd. Ook de coup in Turkije en de gevolgen in Nederland kwamen vaak aan bod. Ebru Umar zat er meerdere dagen. O.a. tegenover de verklikker die haar aangaf bij de Turkse overheid. Daarnaast kwam de bedreigde hoofdredacteur van Zaman Vandaag. Halbe Zijlstra liet zijn licht schijnen over de situatie. Een directeur van een Gulen-school schoof ook, net als de staatssecretaris van onderwijs Sander Dekker (met een wazig verhaal overigens). Alberto Stegeman kwam uit zijn undercoverpositie om over Islamitische huwelijken te praten. Zwarte Piet, ook zo'n favoriet. De kinderombudsman kwam langs na de publicatie van een flutrapport. Voor het etnisch profileren kwamen allochtone BN'ers en een boze actievoerder langs. De politie kwam er amper aan te pas. Net zo boos was Farid Azarkan die Amsterdamse straatbordjes wilde dekoloniseren en juridisch billenkoek kreeg van Gerard Spong. Nog zo'n 'fijn' onderwerp: een gesprek over de aangespoelde kleuter Aylan waarbij drie serieuze journalisten één van de meest rare discussies voerden over een dood kind op televisie ooit. Het waren twee pittige maanden waarbij de kurk van de kijkcijferliefhebber vaak van de fles schoot.

Sport (15x - bijna 2x per week)
Sport. Stiekem denk ik dat Jeroen Pauw er niet veel mee heeft. Maar zijn redactie wel. Na de zomer natuurlijk de verplichte Olympiërs: Dumoulin, Verkerk, Verlinde, Jeffrey Wammers, Marlou van Rhijn, Churandy Martina en de zusjes Wevers. Hun baas Maurits Hendriks werd ook nog even gegrild. Voetbal wordt vooral besproken met mannelijke oudgedienden: Gullit, Genee, Frits Barend, Henk Spaan, Cécile Koekkoek en Aad de Mos. Een paar verrassingen: free-runners die over de ArenA liepen, freediver Jeanine Grasmeijer en MMA-vechter Remy Bonjasky. Die laatste liep gelijk in de kijker voor een onderwerp over etnisch profileren.

Cultuur (13x - 1,5x per week)
Cultuur moet vooral niet te ingewikkeld zijn bij Pauw. En alle mensen die aanschuiven zijn al bekend op TV. Qua schrijvers kwamen Herman Brusselmans en Ronald Giphart aanschuiven. Sex sells. Ook moet er soms wat verkocht worden. Jessica Durlacher en Monic Hendrickx hadden een nieuwe film, Thomas Acda een nieuwe musical, Jandino Asporaat een theatershow en Chris Peters speelt in een film (Tonio). Connie Palmen, Adriaan van Dis en Tommy Wieringa gingen naar de boekenbeurs in Frankfurt. Pauw houdt ook van de wat simpelere cultuur: Dré Hazes schoof gezellig aan en Erik van Muiswinkel kwam Trump voor gek zetten. Anders-dan-anders krijgt ook een plekje. Zo kwamen er een mondharmonicaspeelster (voor Toots Thielemans) voorbij, kwam Ad Visser vertellen over het langste lied ter wereld en schoven de tuinkabouters van Ederveen en Woutserse aan. Tenslotte werd Bob Dylans Nobelprijs even in het zonnetje gezongen door Lucky Fonz. Wat ontbreekt: Kunst (kunstenaars en kunstinstellingen), Literatuur (schrijvers), Muziek (met wat diepgang).

Verkiezingen VS (10x - 1x per week)
De verkiezingsrace in de VS. Met de presidentsrace natuurlijk iets dat gevolgd moet worden. Het wordt ook Heel Serieus besproken. Vaak met (ex-)correspondenten. Charles Groenhuijsen dus, Erik Mouthaan en Tom Kleijn. Top. Opvallend: men is vaak positief over Hillary en negatief over Trump. Soms gebeurt dat heel openlijk. Voorbeelden: het item waarin een ode werd gebracht aan Michelle Obama (Verbeet, Verdel, Gargard), Van Muiswinkel over Trump (grappig bedoeld), Margriet van der Linden die voor Clinton campagne voerde in 2008 en een podcast maakte of via linkse politici ('die idioot' zei Samsom als hij Trump bedoelde). En soms leek het wat ver gezocht: Harry Mens over Trump (?), Bos die tips geeft aan Clinton en Trump (?), Samsom die het debat nabeschouwt (?) en Kim Kotter die Trump kent van de Miss Universe verkiezing (?). Het zal gelukkig snel voorbij zijn.

Justitie (9x - 1x per week)
Pauw <3 topadvocaten. En een beetje topadvocaat houdt tegenwoordig zijn pleidooi eerst bij Pauw. Advocaat Spong bijvoorbeeld met een boek of tegen Azarkan. Advocaat Willem Jebbink over Volkert van der Graaf. Advocaat Janssen en Malewicz over Holleeder. Advocaat Christien Wildeman van de Volkskrant. Advocaat Gerald Roethof over Mitch Henriquez. Advocaat Yehudi Moszkowicz tegen de VPRO. Advocaat Korver over het opleggen van levenslange gevangenisstraffen. En advocaat Bénédicte Ficq klaagt via Pauw de tabaksindustrie aan. Oh, en ik vergeet bijna publieksadvocaat Peter R. de Vries over Herman du Bois.

Gezondheid (7-15x (1 a 1,5x per week)
Organen, dik zijn, oud worden, overmatige alcoholconsumptie, alternatieve geneeswijzen (Klaus Ross) het eigen risico en ouders met zieke kinderen. Dat zijn de onderwerpen voor de vergrijsde doelgroep bij Vinger aan de Pauw. Met een BN'er, zoals Ron Brandsteder, Femke Halsema of tennisster Esther Vergeer. Of met ervaringsdeskundigen: ouderen die vertellen hoe je honderd, te dik of verslaafd wordt. Artsen die collega's beklagen, brievenschrijvers die het dunnetjes op TV overdoen; het is er allemaal.

Buitenland (4x - 1x per 2 weken): oorlog met een Nederlands tintje
Het buitenland is bij Pauw vooral een bak ellende en amper onderwerp van gesprek. Oorlog wordt besproken als er Nederlandse doden zijn gevallen: de in Libië neergeschoten fotograaf Jeroen Oerlemans (2x) en de moeder van een gesneuvelde soldaat over gevechten met de Taliban in Afghanistan bijvoorbeeld. Tweede mogelijkheid: IS. De strijd tegen Mosul en de wapenstilstand in Syrie waren een aanleiding tot gesprek (2x met een politicus van links als commentator). De rest van het buitenland? Dan zap je maar naar elders of kijk je één van de grappige tussendoorfilmpjes.

Wetenschap (4x - 1x per 2 weken): ruimtevaart
Bij Pauw gaat het over populaire wetenschap en dan is er maar één onderwerp mogelijk: ruimtevaart (love it). Het ging over de Marslander Schiaparelli, over de ontdekking van een tweede aarde met Govert Schilling en over André Kuipers' ruimtecapsule. Oh, en ook een keertje over hersenen met Dick Swaab, die een nieuw boek uitbracht: 'Het criminele brein'. Ook schoof er een wetenschapster aan over ouderdom, maar die staat bij gezondheid.

Economie (3x - 1x per 3 weken): Jort Kelder
Gaat het over geld? Dan komt Jort Kelder (vermogensbelasting Koningshuis, jubileum Quote). Ook was er een item over verhogen van de lonen met RTL-commentatoren Hella Hueck en Frits Wester. Bedrijven en ondernemers? Nimmer be- en gesproken.

Een paar conclusies na twee maanden intensief kijken: Pauw is een volgend en negatief PR-programma voor bozige 50+ers die graag emotionele slachtoffers zien (ofzoiets)

1. Pauw volgt vooral het gesprek van de dag
Pauw volgt vooral het gesprek van de dag. Vaak kun je al voorspellen wie er zal zitten. Niet echt origineel. Dat zie je bijvoorbeeld bij een onderwerp als studenten. Één of ander instituut verklaart studentenverenigingen tot Nederlands cultureel erfgoed. Hoppakee: TV-historicus Herman Pleij is van de partij. Is het een paar weken later nieuws dat er een bangalijst is uitgelekt? Dan worden minister Bussemaker en een paar studentes uitgenodigd. Het was logisch geweest als Pauw bij het eerste item al wat kritische kanttekeningen had gezet over het tweede - maar dat stond die dag nog niet in de krant. Zelden ga ik kortom met nieuwe inzichten naar bed - het zijn vaak afgeleide discussies (een TV-programma dat komt, iets dat in de krant stond, iemand die reageert op iets, of iets gepresenteerd heeft die dag etc). Na twee maanden kan ik daarom 95% van de items niet meer herinneren - het was nietszeggende lichtheid.

2. Pauw is een negatief boosmaakprogramma
Toen ik het lijstje ging opschrijven viel het me pas op. Wat een gitzwart wereldbeeld presenteert Pauw je. Ben je ziek, zwak, misselijk, uitgestoten, verslaafd, vernederd, opgesloten? Zijn je ouders vermoord, ben je ongezond, verdrietig, pessimistisch? Is er iemand onterecht overleden, opgelicht, bedreigd of beledigd? Pauw is als slachtoffer hét podium voor je. Ik trok het na een tijdje heel slecht en ging vaker pessimistisch dan optimistisch naar bed. Het sluit volgens mij aan bij het slechte humeur dat Nederland op dit moment heeft. Met name rondom Islam en integratie is het elke keer prijsschieten omdat Pauw veel gekkies aan tafel zet. Goed voor de kijkcijfers, slecht voor m'n humeur. 

3. Pauw is een programma voor 50+ers (?)
Na een tijdje valt het op: de leeftijd van de gasten is hoog. Heel hoog. Het lijkt een programma te zijn waar de gemiddelde leeftijd ruim boven de 50 ligt. En de kwaaltjes van het ouder worden krijgen ruim baan. Eenzaamheid, zorg, verslaving, oplichting van ouderen, hobby's op je oude dag, uitgerangeerde BN'ers: het zijn de issues van Pauw. Als jonger persoon kan het mij maar beperkt boeien.

4. Liever ervaringsdeskundigen dan experts
Ook zoiets dat aansluit bij de tijdsgeest. Pauw wil de kloof tussen de 'gewone man' en 'experts' dichten door ze óf samen aan tafel te zetten of de eerste ruim baan te geven. Een wetenschapper komt niet zonder ouderen. Een Kamerlid moet zich verdedigen tegen een boos iemand die wat schreef op het internet. Een programma over verslaafden kan niet zonder verslaafden. De migratieproblematiek beschouw je via de ervaringen van een trucker. Het dilemma van levenslang straffen bespreek je met een slachtoffer. Nimmer wordt een poging gedaan tot verdieping, abstractie of het belichten van de (moeilijkere) andere kant van de medaille. Het is vooral emotie, slachtofferschap, confrontatie en flink wat groepstherapie. Brrr.

5. Pauw is een reclamezuil
Misschien wel het meest ergerlijke: de hoeveelheid gesprekken die verkapte reclame zijn. De TV-programma's springen eruit. Waarom, oh waarom, wil de publieke omroep aandacht besteden aan een SBS6-programma? Of aan de stroom boekjes, voorstellingen en films van al bekende acteurs en schrijvers? Nimmer gaat de spotlight op het onbekende, altijd op het al bekende. De politici komen vaak hun belang van de dag uitventen, en worden amper geprikkeld met onderwerpen waarover zij liever níet in gesprek willen gaan. De advocaten die hun zaakje komen bepleiten, als onderdeel van hun zaakstrategie. Eigenlijk zou het goed zijn als er een dikke disclaimer in beeld zou zijn: let op, deze gast heeft hierbij een belang!

Goed. Voortaan kijk ik dus lekker wat anders (al zal ik beroepsmatig nog af en toe dingen bekijken). Met die 20 uur per maand die het oplevert kun je veel leuke dingen doen. Vier boeken lezen. Slapen. Vijftien documentaires of films kijken. Of twee Netflix-series. Muziek of het Oog op Morgen vaker luisteren. Naar Newsnight zappen. Of gewoon gezellig met vriendinlief naar het plafond staren.

PS: neem het niet ál te serieus - er zit een knop op je afstandsbediening

29 Comments